ชอบพูดแบบนักเลงชาวบ้านๆคุยกัน
เ ป็นไม่มีใช้คำแทนว่าท่าน
ควายเป็นควายไม่ใช้ว่าโง่
เคยไปบวชวัดที่เขาเป็นสำนักธรรม
ก็จะมีแต่พระแต่คนมีการศึกษาอยู่กันเยอะ
เขาจะไล่ออกวัด แต่ในใจก็คิดว่าเรา
เอาติสัยแบบพระเถระตื้อไม่น่าจะผิดธรรมอะไร
ก็เลยไม่สนใจคนมาเตือนคิดว่าพระธรรมไม่ควรปรุงแต่ง
ทางกายวาจาใจ มาก แบบนี้น่าจะเรียกว่าธรรมแท้มากกว่า
การพูดหยาบมันเป็นกิริยาของกาย ไม่ใช่ใจ
มันไม่ใช่กิเลสขวางนิพพานแล้วจะให้ผมผิดธรรม
ปรุงแต่งกาย วาจา ใจงั้นหรือ ให้ยอมกิเลสคือถูกธรรมหรือ
ช่วยตัดสินที เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เกิด
ทำไมต้องมาแบ่งแยกคนป่าคนเมือง
มีตอนนึง กลับจากบิณฑบาตรำป กลับต้อง10โล
โครตหิวข้าวพอเด็กวัดเอาข้าวมาให้
ผมก็กินรัวๆอาจารย์เรียกชื่อเสียงดังวิวัฒคำชำ
ตอนนั้นมีโยมอุปัฎฐากจากกรุงเทพกำลังนั่งถวายสำรับอาหาร
ผมโครตอายเลยแล้วโกรธด้วยเลยพูดสวนอาจารย์ไป ก็กูหิวนี่
โยมอุปัฏฐากถึงกับหัวเราะโอ้ศิษย์อาตารย์ตื้อ
โยมคนนี้เขาชอบไปรับใช้วัดสายธรรมยุติ
เขาเลยพอเข้าใจ
สัตว์ป่า สัตว์เมืองด้วย
จากนั้น ผมก็เลยได้ใจเห็นว่าเราน่าจะพออยู่ได้
เพราะมีคนพอเข้าใจเรา
ถ้าไปเกิดเป็นเสือมา500ชาติอยู่ ดีๆจะเห็นเป็นแมว
บ้าหคือเปล่าเสียศักดิ์ศรีจริงๆผมอยู่คนเดียวได้อยู่แล้ว
ไม่ชอบอยู่กับหมู่เพื่อนพระก็ยังทำนายว่าผมเป็นดวง
ยักษ์ เป็นดวงท้าวจาตุโลกบาลนิสัยไม่กลัวอะไร
เลยเป็นแบบนี้ ผมเกิดวันอาทิตย์11สิงหา
หมอพระเขายอกเป็นดวงเสือไม่มีใครทำอะไรผมได้
ผมก็เลยไม่กลัวอะไรท้าตีท้าต่อยไปเรื่อย
ชอบอะไรที่มันตื่นเต้นตลอดเวลา
ใจลึกๆผมก็แค่อยากพิสูจน์คำกมอดูว่า
ผมไม่มีใครทำอะไรได้จริงเปล่า
ยิ่งตรงใหนผีดุ ผมยิ่งชอบจะไปนอนทับมันตรงที่มันอยู่
คิดว่าถ้าแน่จริงก็ยกออกไปให้ได้สิ
แต่พักหลังเริ่มป่วย เริ่มคิดได้อยากแก้ริสัยตัวเอง
ชอบพูดจาขวานผ่าซากแบบหลวงปู่ตื้อใช้ธรรมะข้อใหน ดีครับ
เ ป็นไม่มีใช้คำแทนว่าท่าน
ควายเป็นควายไม่ใช้ว่าโง่
เคยไปบวชวัดที่เขาเป็นสำนักธรรม
ก็จะมีแต่พระแต่คนมีการศึกษาอยู่กันเยอะ
เขาจะไล่ออกวัด แต่ในใจก็คิดว่าเรา
เอาติสัยแบบพระเถระตื้อไม่น่าจะผิดธรรมอะไร
ก็เลยไม่สนใจคนมาเตือนคิดว่าพระธรรมไม่ควรปรุงแต่ง
ทางกายวาจาใจ มาก แบบนี้น่าจะเรียกว่าธรรมแท้มากกว่า
การพูดหยาบมันเป็นกิริยาของกาย ไม่ใช่ใจ
มันไม่ใช่กิเลสขวางนิพพานแล้วจะให้ผมผิดธรรม
ปรุงแต่งกาย วาจา ใจงั้นหรือ ให้ยอมกิเลสคือถูกธรรมหรือ
ช่วยตัดสินที เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เกิด
ทำไมต้องมาแบ่งแยกคนป่าคนเมือง
มีตอนนึง กลับจากบิณฑบาตรำป กลับต้อง10โล
โครตหิวข้าวพอเด็กวัดเอาข้าวมาให้
ผมก็กินรัวๆอาจารย์เรียกชื่อเสียงดังวิวัฒคำชำ
ตอนนั้นมีโยมอุปัฎฐากจากกรุงเทพกำลังนั่งถวายสำรับอาหาร
ผมโครตอายเลยแล้วโกรธด้วยเลยพูดสวนอาจารย์ไป ก็กูหิวนี่
โยมอุปัฏฐากถึงกับหัวเราะโอ้ศิษย์อาตารย์ตื้อ
โยมคนนี้เขาชอบไปรับใช้วัดสายธรรมยุติ
เขาเลยพอเข้าใจ
สัตว์ป่า สัตว์เมืองด้วย
จากนั้น ผมก็เลยได้ใจเห็นว่าเราน่าจะพออยู่ได้
เพราะมีคนพอเข้าใจเรา
ถ้าไปเกิดเป็นเสือมา500ชาติอยู่ ดีๆจะเห็นเป็นแมว
บ้าหคือเปล่าเสียศักดิ์ศรีจริงๆผมอยู่คนเดียวได้อยู่แล้ว
ไม่ชอบอยู่กับหมู่เพื่อนพระก็ยังทำนายว่าผมเป็นดวง
ยักษ์ เป็นดวงท้าวจาตุโลกบาลนิสัยไม่กลัวอะไร
เลยเป็นแบบนี้ ผมเกิดวันอาทิตย์11สิงหา
หมอพระเขายอกเป็นดวงเสือไม่มีใครทำอะไรผมได้
ผมก็เลยไม่กลัวอะไรท้าตีท้าต่อยไปเรื่อย
ชอบอะไรที่มันตื่นเต้นตลอดเวลา
ใจลึกๆผมก็แค่อยากพิสูจน์คำกมอดูว่า
ผมไม่มีใครทำอะไรได้จริงเปล่า
ยิ่งตรงใหนผีดุ ผมยิ่งชอบจะไปนอนทับมันตรงที่มันอยู่
คิดว่าถ้าแน่จริงก็ยกออกไปให้ได้สิ
แต่พักหลังเริ่มป่วย เริ่มคิดได้อยากแก้ริสัยตัวเอง